Born Free (1966) 23.976 fps runtime 01:35:06
พาติ
เจ้าตัวร้าย
นูรู อย่าทิ้งขวดเหล้าไว้ ในที่ๆ พาติ มันเข้าถึงนะ
ผมขอโทษครับ เจ้านาย เจ้าวายร้าย พาติ
ไม่ใช่ความผิดของมันหรอก
นายไม่ควรวางสิ่งล่อใจไว้ บนเส้นทางของพวกขี้เหล้าน่ะ
มันไม่ใช่.. มันเป็นเพียง ตัวร็อค ไฮแร็กซ์
ใช่ และน่าอายต่อเผ่าพันธ์ของมันด้วย ไงก็ตาม เราควรระวังมากขึ้น
- ฉันว่าเป็นสิ่งไม่ดี สำหรับมัน - ครับ แต่มันชอบนะ
ฉันรู้ แล้วนี่ฉัน เอาภาพเขียน ไปไว้ไหนเสียล่ะ
อยู่นี่ครับ เจ้านาย
ขอบใจนะ นูรู ช่วยเอาตัวพาติ ไปหน่อยสิ
ขอบใจ
คราวนี้ ห้ามดื่มเหล้าอีกนะ
ฉันชื่อ จอย อดัมสัน
หลายปีมานี่ ฉันอาศัยอยู่ใน แถบตอนเหนือ ของเคนย่า
ที่ซึ่งสามีของฉัน จอร์จ ทำงานเป็นหัวหน้า ผู้ดูแลป่า
งานอย่างหนึ่งของเขา คือการจัดการ สัตว์อันตราย
ซึ่งเป็นภัยต่อ ชีวิตมนุษย์ หรือฝูงสัตว์เลี้ยง
และเราอยู่ในซาฟารี ในอาณาเขตของโบแรน
ที่ซึ่งมีการรายงาน ถึงเรื่องสิงโตกินคน
ระวัง
งานคุณสำเร็จเรียบร้อยดี ใช่ไหมคะ
- จอย คุณมีเวลาให้สักเดี๋ยวไหม - ค่ะ คิดว่าได้ มีอะไรเหรอคะ
ผมมีบางอย่าง สำหรับคุณ
- ลูก ๆ ของตัวที่ถูกฆ่าเหรอ - ใช่
เราจำต้องฆ่าแม่ของมัน
ผมเสียใจ มันจู่โจมเรา ไม่รู้ว่าเพราะอะไร จนมันสายเสียแล้ว
ช่างน่าสงสาร มานี่มาที่รัก
ระวังด้วย
ตัวนึงมันข่วนแซม เสียเหวอะมาแล้ว พวกมันคงอารมณ์ ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่
คุณก็คงเหมือนกันล่ะ ถ้ากำลังหิว คงยังไม่ได้ ให้อาหารเลยใช่ไหม
ไม่ ผมไม่อาจพูดได้ว่าให้กินแล้ว
คุณไม่ได้จัดนมสิงโต ให้ผมไปด้วย
ก็คุณไม่ได้ขอฉันนี่ มาเถอะที่รัก ไม่ต้องกลัวนะ
เราจะเลี้ยงดูเจ้า จะทำให้เจ้าแข็งแรง เติบโต
เอาสิ
ไม่ค่อยประสบผลสำเร็จเลย ใช่ไหม
ทำไมพวกมันไม่กินล่ะ อย่างน้อย 2 วันมาแล้ว ที่ไม่ได้กินอะไร
- พวกมันจะพากันตาย - ใช่ ผมรู้
คงเป็นที่สูตรของนม เรายังผสมมัน ไม่ถูกต้อง
- คงต้องลองกันใหม่อีกครั้ง - ถูกแล้ว
กลับไปที่บันทึก สูตร..
ที่ 13
จอร์จคะ ฉันกำลังคิดถึงน้ำมันตับปลา
คุณคิดว่าเรา ผสมมันมากไปไหม
24 ชม.ต่อมา พวกมันยังคง ปฏิเสธการกิน อาหารทุกชนิด
พวกมันกำลังจะอดตาย ต่อหน้าต่อตาเรา
สูตรที่ 17
บอกตามตรง ผมชักจะเริ่มคิดว่า ไม่ควรเอาพวกมัน กลับมาด้วยเลย
มามะ ที่รัก มาสิมา
ทำไมหรือ เราจะทำยังไงกับพวกเจ้าดี
ทำไมถึงไม่ยอม กินอะไรบ้าง
ไม่รู้หรือ ว่าเจ้ากำลังจะตาย
มาสิ หนูน้อย เจ้าตัวน้อยที่น่ารัก
เจ้าตัวน้อย ๆ
นี่ไงล่ะ
นี่ไง
งีบสักเดี๋ยว พวกมันจะตื่นขึ้นมา ขอกินอีก
ใช่ ต้องขอบใจเอลซ่า
ใครเหรอ
- ก็ตัวที่เริ่มกินนมก่อนเพื่อนไง - อ๋อ ใช่
- ทำไมถึงชื่อ "เอลซ่า" ล่ะ - ฉันก็ไม่รู้
ฉันคิดว่างั้นนะ
มันทำให้ฉัน ระลึกถึงเด็กสาว ที่ฉันรู้จัก ที่โรงเรียน
เธอตัวเล็กที่สุดในชั้น และเล่นอะไรไม่ค่อยเก่ง
แต่เธอฉลาดและกล้าหาญ เป็นเด็กดี ฉันชอบเธอมาก
- เธอชื่อเอลซ่า - เหมาะสมแล้ว
คุณก็ช่างวิเศษเหมือนกัน ยังไง คุณก็เป็นคนทำสำเร็จ
ก็แน่ล่ะ เขาว่ามันไม่มีทางทำได้ แต่ผมก็ทำมันได้แล้ว
สูตรที่ 17 คุณช่างอัจฉริยะจริง ๆ น่าจะนำไปผลิตขายนะคะ
ไม่ล่ะ
รู้ไหม มันจะไม่มีวันได้ผล หากขาดส่วนประกอบสำคัญ คือสิ่งนี้
ซึ่งผมไม่ยอมขายมันแน่
แม้จะยังเล็ก แต่ละตัว ก็มีอุปนิสัยต่างกัน
ตัวโตสุด เราเรียกว่า "เจ้าเบิ้ม"
ทรนงในขนาด และพลังของมัน
ตัวที่ 2 ขนาดรองลงมาชื่อ ลาติก้า เป็นตัวตลก ของทั้งครอก
แต่ตัวโปรดของฉัน แน่นอน คือเจ้าตัวเล็กสุด เอลซ่า
แม้ตัวจะเล็ก แต่จิตใจนั้น กล้าหาญมากที่สุด
มันชอบสำรวจ ตรวจสอบ และพิจารณา
และมีความอยากรู้อยากเห็น อยู่ตลอดเวลา
อยู่ในธรรมชาติ มันคงเป็นเพียง ลูกสิงโตที่ถูกคัดทิ้ง
จากความเป็นจริงที่ ตัวเล็กสุดในครอก ยากที่จะรอดชีวิตมาได้
แต่เอลซ่า ไม่ได้ถือเป็นปมด้อย
ลูกสิงโตทุกตัว ได้รับการฝึก
ให้รู้จักขับถ่าย ในกระบะทราย ที่อยู่ด้านนอก
แต่โดยธรรมชาติ ก็มักเกิด ความพลั้งเผลอขึ้นได้ ในตอนแรก ๆ
และเมื่อมันเกิดขึ้น พวกมันจะแสดงอาการละอาย
โชคไม่ดีสำหรับพาติ เพียงไม่นาน ลูกสิงโตก็โตเกินไป ที่จะเป็นเพื่อนเล่น
เมื่ออายุ 3 เดือน ฟันของพวกมัน ก็โตพอสำหรับ จะใช้กินเนื้อได้แล้ว
นั่นหมายถึงว่า เอลซ่าน้อยที่น่าสงสาร ไม่เคยได้รับส่วนแบ่ง ที่เป็นธรรมเลย
ฉันจึงต้องช่วยแบ่งบางส่วน ไว้ให้มันเสมอ
จอร์จบอกว่า เอลซ่าคงนึกว่า ฉันเป็นแม่ของมัน
ไม่ว่ามันจะคิดอย่างไร มันทำให้ฉันเป็นสุข โดยการติดตามฉัน ไปในทุก ๆ ที่
และอยู่ใกล้ ๆ ฉันตลอด เวลาที่จอร์จไม่อยู่บ้าน
เมื่อพวกมันเติบโตขึ้น พร้อมต้องการ พื้นที่เล่นมากขึ้น
เราแต่งตั้งให้นูรู คอยดูแลพวกมัน และพวกเขา เข้ากันได้เป็นอย่างดี
เอลซ่า
นั่นแกทำอะไรน่ะ ไปให้พ้น
ไป ไปเล่นที่อื่น
เอาพวกมันออกจากกรง ในตอนเช้า เพื่อไปออกกำลัง ไม่เคยเป็นปัญหาเลย
มาเลย เด็ก ๆ
แต่การเอาพวกมันเข้านอน ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
กลับมา
- กลับมานี่ เจ้าเบิ้ม - เร็วเข้า เจ้าเบิ้ม
กลับมา เอลซ่า
เข้าไปสิ
นั่น ยังงั้นล่ะ
เร็วสิ เข้าข้างใน
และก็แก ยังงั้น
ในที่สุด เราก็ต้องห้ามเด็ดขาด ไม่ให้พวกมันเข้าบ้าน
เพื่อเป็นการชดเชยให้พวกมัน เราแขวนยางรถยนต์เก่า ไว้กับต้นไม้
และเอลซ่า ก็ชอบเป็นอย่างมาก
ตอนนี้พวกมัน ค่อยดูเหมือนสิงโตขึ้นหน่อย
ใช่ และมีพฤติกรรมเป็นสิงโตด้วย
ผมจำได้ว่า พ่อของมัน คือสิงโตกินคนใช่ไหม
คุณคงไม่เชื่อนะว่า การกินคน สืบทอดกัน ทางสายเลือด ใช่ไหม
ผมว่าไม่มีใคร จะแน่ใจได้หรอก
หวังว่าพวกคุณ คงจะหิวแล้วนะคะ เพราะฉันเอง หิวพอจะกินไฮยีน่าได้แล้ว
จอห์นตั้งข้อสงสัยว่า ลูกสิงโตของคุณ คงกลายเป็นสิงโตกินคน ในวันหนึ่งข้างหน้า
คุณล้อเล่นแน่ ๆ เลย พวกมันน่ารักออกจะตาย
ใช่ แต่ตัวมันจะโตขึ้นมาก ในเวลาไม่ช้านี้
ถึงเวลาหรือยัง ที่คุณจะเริ่มคิด ถึงการส่งพวกมัน ไปเข้าสวนสัตว์
นั่นเป็นคำสั่งรึเปล่า จอห์น
คุณนี่ขี้โมโหจัง นี่เธอเลี้ยงดูเขา ด้วยนมสำหรับสิงโตพวกนี้หรือไง
แน่ล่ะ มันไม่ใช่คำสั่ง แต่ก็ถือเป็นความคิดที่ดี ว่าไหม
ใช่แล้ว คุณพูดถูก
เรากำลังจัดการจะส่งพวกมัน ไปที่สวนสัตว์ร็อตเตอร์ดาม
- เราไม่ค่อยปลื้ม กันเรื่องนี้นัก - ทำไมล่ะ มันยอดเยี่ยมออก
เขาหมายถึง เราคงต้องคิดถึงพวกมัน
ฉันรู้ว่าคงเป็นงั้นแน่ เฉพาะอย่างยิ่ง ตัวหนึ่งในนั้น
แน่อยู่แล้ว พวกมันกำลังน่ารัก ในช่วงอายุขนาดนี้
- เราลืมปิดประตู - สวรรค์คุ้มครองด้วย เร็วเข้า
เจ้าตัวน้อย ๆ ที่น่ารัก
จอห์น ช่วยหน่อยสิคะ จับเจ้าเอลซ่าไว้
- ระวังด้วยนะ มันไม่ค่อยแข็งแรง - ผมเองก็เหมือนกัน
ไม่ คุณไม่เข้าใจ มันบอบบางน่ะค่ะ
ผมก็เช่นกัน ให้จอร์จทำเถอะ
งั้นคุณช่วยเฝ้ามันไว้หน่อย เดี๋ยวเรากลับมา
เอาล่ะ แม่แน่งน้อย ฉันมาแล้ว
- จอย คุณกลับไปจัดการเอลซ่าเถอะ - ได้ค่ะ หวังว่าจอห์นคงไม่กลัวมันนะ
อยู่เฉย ๆ นะ
เอลซ่า เจ้าจอมยุ่ง
แกไม่รู้เลยรึไง เขาเป็นเจ้านายนะ
ขอโทษด้วยนะคะ จอห์น คุณคงทำให้มันตกใจน่ะ
มาสิ ไปกันเถอะที่รัก
เจ้าไม่ต้องกลัวคุณจอห์นนะ เขาชอบสิงโต
อย่างรวดเร็ว เราได้รับข่าว จากสวนสัตว์ ร็อตเตอร์ดาม
ว่าพร้อมจะรับ ลูกสิงโตแล้ว
เราจัดเตรียมรถบรรทุก
และแต่ละวัน เรานำพวกมันออกมานั่งรถ
เพื่อเป็นการเตรียมตัว สำหรับเดินทางไกล 180 ไมล์ ไปยังสนามบินไนโรบี
ฉันต้องทิ้งพาติ ไว้ที่บ้าน สำหรับการเดินทางไกลครั้งนี้
มันอายุค่อนข้างมากแล้ว และฉันอยากให้มัน อยู่อย่างสงบ
- ช่วยดูแลพาติ ให้ฉันด้วยนะนูรู - ได้ครับ เจ้านาย
- พร้อมนะ ที่รัก - พร้อมค่ะ
- เจ้านาย พาติมัน.. - เกิดอะไรขึ้น
มันป่วยมาก คิดว่าเพราะความร้อน ผมว่ามันกำลังจะตาย
มันตายแล้ว
เมื่อวันที่ฉันหวาดกลัวมาถึง..
ฉันออกไปเดินเล่น ครั้งสุดท้าย กับเอลซ่า
เอลซ่า
อยู่นี่เอง ลงมาสิ
มาสิ ลงมาเลย
ทางนี้ มาเร็ว
เอลซ่า อย่านะ
ออกมาเลย
ดีมากที่รัก เจ้าเป็นเด็กดี
ถ้าจะถือเป็นการปลอบใจนะ ผมเองก็รู้สึกแย่ เหมือนคุณเช่นกัน
จอร์จ ฉันคิดว่าต้องบอกกับคุณ ว่าตอนนี้ เอลซ่า..
เอลซ่าเป็นอะไรรึ
ไม่มีอะไร
มาสิที่รัก มาเถอะ
เข้าไปเลย ที่รัก
- คิดว่าเรา คงต้องส่งพวกมันไปแล้วล่ะ - ใช่
ทุกตัวเลยเหรอ
ใช่ แม้แต่เอลซ่า
แม้ว่าฉัน จะบอกว่ามันเพิ่งจะหยุดฉันไว้ ไม่ให้เดินเข้าไป ให้งูเห่ากัดเอา
และมันรู้ดีว่า มันกำลังทำอะไร
ฉันเสียใจ มันไม่ยุติธรรมเลย ที่จะถามคุณอย่างนั้น
ลงมือกันได้แล้วล่ะ อย่างที่เขาพูดกัน
- จะว่าอะไรไหม ถ้าฉันขอไปหาซื้อของหน่อย - ไม่หรอก ไปเลยสิ
- คุณจัดการเองได้ไหมคะ - คิดว่าได้นะ
ฉันจะไปเจอคุณข้างนอกนะคะ
- จอย คุณจะไปยังไงละ - นั่งแท็กซี่ไป
ฉันรู้ว่ามันโง่ ฉันรู้ว่า มันไม่ใช่มนุษย์
รู้ว่ามันเป็นเพียงสิงโต ฉันหวังว่า จะสามารถเก็บ ความเสียใจไว้ได้
คุณทำได้อยู่แล้ว
เปล่าเลย ฉันมันโง่ ฉันคงคิดถึงมัน อย่างมากเลย
ไม่หรอก คุณรู้ไหม
เอลซ่า ที่รัก
ที่รักคะ ขอบคุณ ขอบคุณมาก ๆ เลย
- หวัดดี จอร์จ - หวัดดี จอห์น
สวัสดีครับ คุณเคนดาลล์
- เอลซ่าอยู่ไหนล่ะ - วันนี้เอลซ่า ไม่อยู่ที่นี่หรอกครับ
ดี
- คุณจอร์จเป็นไงบ้าง - ดีขึ้นมากครับ
แต่เจ้าโรคมาลาร์เรียนี่ร้ายเหลือ ดีที่ท่าน มียาแรง
ใช่ เป็นไง ดูคุณไม่ได้แย่นักนี่
ผมฟัดกับนูรู ตั้งแต่ก่อนอาหารเช้า ตอนนี้สมควรได้พัก
ดีแล้ว
- ช่างวิเศษจริง ๆ ยาพวกนี้ - ใช่ ถ้าไม่กินจนเกินขนาด
ผมรู้สึกดีขึ้นมาก มากจนจอยทิ้งผม ไปข้างนอกได้
คุณก็รู้ดีว่า เธอจะไม่ยอมทำเช่นนั้น ถ้าผมไม่ฟิตเหมือนเดิม
ดีแล้ว เธอออกไปไหนล่ะ
เอารถยนต์ไปตรวจเช็คน่ะ
และเผื่อว่าคุณ จะอยากรู้ เอลซ่าไปกับเธอด้วย
ผมก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมผู้คนเหมาว่า ผมกับเอลซ่า ไม่ถูกกัน
- ช่วยตัวเองเลยนะ - ขอบคุณ
จริง ๆ แล้ว ผมต้องการคุยกับคุณ ถึงสิงโตอีกตัวนึง
ตัวที่เที่ยวกัดกิน แพะของชาวบ้าน แถบคิอัวน่า
แต่ก็มาคิดว่า คุณไม่ควรต้องไป ในสภาพร่างกายอย่างนี้
ทำไมผมไม่ส่งเคน หรือคนอื่นไปแทนล่ะ
ไม่ต้องหรอก ผมว่าผมชอบลมทะเล ถ้าคุณรอได้ จนผมแข็งแรงขึ้นอีกนิด
ผมไม่ว่าอะไรหรอก ได้เปลี่ยนที่บ้าง อาจทำให้คุณดีขึ้น
แต่ก็อย่าหักโหมนะ การรักษามาเลเรีย ดีที่สุด คือพักผ่อนมาก ๆ
ผมเชื่อคุณ จอห์น ผมจะพักให้มาก สัญญาได้
- มากันแล้วใช่ไหม - ใช่
ลงมาสิ เอลซ่า
ลงมาเถอะ ถึงบ้านแล้ว
เร็วเข้า ดูซิว่าจอร์จเป็นไง
หวัดดีคะ จอห์น ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเรา
- นี่จดหมายถึงคุณ - ขอบใจจ้ะ
- คุณเป็นไงบ้าง - เยี่ยม
ดีแล้ว
- ชกกับจอห์น มา 6 ยกตลอดเช้านี้ - พักยกอยู่
รู้สึกไงบ้าง ที่ใช้ชีวิตอยู่กับ แช้มป์นักมวยของโลก
เยี่ยมไปเลย เราชกกัน 2 ยกเมื่อเช้า และฉันเป็นฝ่ายชนะน็อค
คุณอยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันไหม หรือถ้าให้ดี อยู่ค้างสักคืนเลย
- ผมทำได้ทั้ง 2 อย่าง - ดีคะ ฉันจะไปเตรียมอุ่นอาหาร
โถ ที่รัก ฉันทำร้ายจิตใจมัน
จอย
ว่าไงเอลซ่า นั่งรถเล่นสนุกไหม
- หยุดเถอะ เอลซ่า - หวัดดี เอลซ่า
นั่งลง
ทำไมไม่ไปทักทายจอห์นบ้าง
รู้ไหม ผมว่าผมขอผ่านดีกว่า
- หยุดเสียทีน่า เอลซ่า - หวังว่านะ
ตัวแกหนักมากแล้วนะ เอลซ่า หยุดเถอะ ตัวฉันจะแบนอยู่แล้ว
คำถามก็คือ ฉันลืมอะไรไปบ้าง
จะบอกให้นะ ผมเองก็ลืมไป ยาเม็ดแก้มาเลเรีย จวนหมดแล้ว
ใช่ ลาก่อนที่รัก
ดูแลตัวเองด้วย และห้ามชกมวยอีก
ไม่คิดไม่ฝัน เอาเลยทีเดียว
- ลาก่อนคะจอห์น ดีใจที่เจอคุณ - ขอบคุณ
ตอนนี้ ฉันต้องบอกลาเอลซ่า มันไปไหนเสียล่ะ
อยู่บนรถนั่นไง
เอลซ่า บอกแล้วไงว่า แกไปไนโรบี กับฉันไม่ได้
คุณรู้จักภรรยาผมรึยัง เธอพูดกับสิงโตรู้เรื่อง
ได้โปรด ลงมาเถอะเอลซ่า
- คิดว่าคงต้องมาช่วยฉันแล้วล่ะ คุณพ่อ - คุณพ่อแสนดี
เอลซ่า อย่างอแงสิ ลงมา
ลงมา
มาสิ
มาสิ คนดี
แน่ใจนะ ว่าจะไม่ดื่มกาแฟอีกสักถ้วย ก่อนคุณจะไป
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
คุณจะทำไงกับเอลซ่า ระหว่างที่คุณ ไปคิอัวน่า
เราจะพามันไปด้วย
นอกเสียจาก คุณจะช่วยรับเลี้ยงมัน จนกว่าเราจะกลับมา
ไม่ละ ขอบคุณ
รู้ไหม คุณกับมันเนี่ย เป็นนักโทษ ของกันและกัน
มันไม่ใช่นักโทษ มันเป็นเพื่อน
ใช่ ผมรู้
และอาจไม่มีอันตรายใด ๆ กับการพามัน ไปไหน ๆ ด้วยระยะสั้น ๆ หากดูแลดี ๆ
แต่การขอพักยาวของคุณ คงได้รับอนุมัติเร็ว ๆ นี้
วางแผนรึยัง ที่จะพามันไปอังกฤษ ในอีกปี ที่จะมาถึง
ยังเลย นั่นล่ะปัญหา ผมกะว่า จะพูดกับจอยเรื่องนี้อยู่ แต่..
คิดว่าผม กำลังรี ๆ รอ ๆ อยู่
อย่ารอนานเกินไป
ดูแลตัวเองด้วยนะ
ไม่เอาม่า เจ้าทึ่ม แกขวางถนนอยู่นะ
จอห์นเขาจะกลับบ้านแล้ว
ทางสะดวกแล้ว จอห์น
ขอบคุณ
ฟังนะ จอยจะกลับมาพรุ่งนี้ แกรออยู่นี่ ทั้งคืนไม่ได้หรอก
ให้ตายสิ ตอนนี้แกทำให้ฉัน ต้องพูดกับแกแล้วสิ
ฟังนะ เธอจะกลับมาแน่พรุ่งนี้ ฉันสัญญา
เอลซ่า ไปให้พ้น อย่ามาเฝ้าฉัน อยู่อย่างนี้
มันน่าอึดอัดมาก
เอลซ่า ลงไปน่าเจ้าโง่เอ๊ย
ไม่รู้สินะ
หยุดเล่นเสียที
ขอผ้าเช็ดตัวฉันเถอะ
ขอบใจ
ขอเสื้อคลุมอาบน้ำฉันคืนมานะ เร็วเข้า ส่งคืนมา
เดี๋ยวนี้เลย
ไปให้พ้น
หวัดดี เอลซ่า แกได้ดูแลจอร์จ ให้ฉันรึเปล่า
- หวัดดี ที่รัก - หวัดดีคะ จอร์จ
- เดินทางเป็นไงบ้าง - ไม่เลว แต่ฝุ่นมากไปหน่อย
- เอลซ่าเป็นไงบ้างคะ - มันก็คิดถึงแม่น่ะสิ
ผมพยายามทำ ดีที่สุดแล้ว แต่เกรงว่า คงไม่ถูกใจมัน
รู้ไหม มันนั่งรอคุณอยู่ข้างนอกนั่น จนตลอดทั้งคืนเลย
น่าสงสาร คุณก็เช่นกันที่รัก
มาสิ เอลซ่า
ฉันมีของฝาก ให้เจ้าด้วยล่ะ
ดูเหมือนจอร์จ จะหายจากมาเลเรียดีแล้ว
เราจึงออกเดินทาง ไปคิอัวน่า ในวันรุ่งขึ้น
ฉงนใจว่าเอลซ่า จะแสดงอาการยังไง เมื่อได้เห็นมหาสมุทร เป็นครั้งแรก
เรามาถึงคิอัวน่า ค่อนข้างสาย สำหรับทุก ๆ สิ่ง
นอกจากการตั้งแค้มป์ และพบกับ ชาวประมงจากท้องถิ่น
ซึ่งมาเล่าให็จอร์จฟัง ถึงความเดือดร้อน ที่ถูกสิงโต บุกเข้าฆ่าแพะของพวกเขา
ในสถานะการณ์เช่นนี้ การปรากฏของเอลซ่า สร้างความฉงนใจ ให้กับพวกเขา
เราต่างเหน็ดเหนื่อย และหลับเป็นตาย อย่างรวดเร็ว
แต่ฉันก็ตื่นขึ้น จากเสียงที่มาจาก บริเวณจอดรถ และจากในครัว
ไม่น่าแปลกเลย ที่รถและอาหารของเรา
สร้างแรงดึงดูด ต่อบางสิ่ง
ฉันไม่อยากจะปลุกจอร์จ
เขาดูเหนื่อยและซีดเซียว ตั้งแต่ตอนเรามาถึง
- จอร์จคะ จอร์จ - อะไรเหรอ
มีสิงโตอยู่ข้างนอก ฉันว่ามัน น่าจะเป็นตัวที่ ชอบกินแพะชาวบ้าน
อย่าโง่ไปหน่อยเลย ไม่มีสิงโตตัวไหน จะกล้าเข้ามาในแค้มป์หรอก
น่าจะเป็นแค่ไฮยีน่า รึไม่ก็เสือดาว หรืออะไรสักอย่าง
ไม่ใช่ เป็นสิงโตแน่ ๆ ฉันเห็น มันอยู่ข้างนอก ใกล้ ๆ เต้นต์ครัว
คุณออกไปทำไมกัน..
ก็ได้
กลับไปนอนซะ
คุณเห็นมันไหม
เห็นสิ กลับไปนอนเถอะ
แล้วมันเกิดอะไรขึ้น
ผมยังไม่อยากพูดถึงมัน นอนเสียเถอะ
นั่นคุณทำอะไร
ดื่มน้ำไงล่ะ
นี่ตกลง คุณจะนอนรึเปล่า
เรียบร้อย งานเสร็จก่อนกำหนดเสียอีก
ตั้งแต่พรุ่งนี้ เราจะเที่ยวให้สนุก
แกนี่ช่างเฝ้ายาม ได้วิเศษจริง ๆ
ทันทีที่เรา เริ่มเดินไปตามชายหาด
เราร่วมกัน เดินลงไปที่ริมน้ำ เพื่อแนะนำเอลซ่า ให้รู้จักมหาสมุทรอินเดีย
ตอนแรก มันรู้สึกกลัวต่อการกระทบ ของเกลียวคลื่น
และรสชาด ของน้ำทะเล
และบางที อาจเป็นเพราะผู้ชม ที่เฝ้ามองอยู่
ที่เว้นระยะห่างไว้ เพื่อความปลอดภัย
แต่ในไม่ช้า สัญชาติญาณอยากรู้ ก็เป็นฝ่ายชนะ
และมันเริ่ม สนุกสนานอย่างมาก
มันชอบเล่นทุก ๆ เกม ที่จอร์จคิดขึ้นมา
ในเวลาเดียวกัน มันก็แสดงให้เห็นถึง ความเชี่ยวชาญการเล่นบอล โดยเราไม่คาดคิด
มันเป็นวันหยุด ที่สุดวิเศษ
จนกระทั่ง เที่ยงวันหนึ่ง นูรูวิ่งมาตามชายหาด
เพื่อมาบอกฉันว่า มีบางสิ่ง ที่เลวร้าย เกิดขึ้นกับจอร์จ
ฉันรีบวิ่งกลับไปที่แค้มป์
ขอยาให้ฉัน
จอย
ไม่เป็นไรแล้ว ที่รัก
ไม่เป็นไรแล้ว
นอนลงค่ะ
ไม่เป็นไรแล้ว ส่งมาให้ฉันเถอะ
อย่างที่เห็นแล้ว ยาเป็นสิ่งที่ดี
แต่ถ้ากินมากเกินไป ก็แย่เหมือนกัน แล้วเขาก็ กินมันมากเกินขนาด
แล้วเขาก็แพ้ยามาก อย่างเฉียบพลัน
ความจริง เขาน่าจะตายด้วยซ้ำ ผมยังแปลกใจ ที่รอดมาได้
เขาไปเล่นดำน้ำ เร็วไปหน่อย
ดูท่าเขา เป็นคนใจร้อน
ใช่เลย เป็นเด็กใจร้อน นิสัยเสีย
งั้นเราต้องช่วยกันระงับ ความใจร้อนของเขา ห้ามเล่นดำน้ำอีก
เขาต้องพักผ่อนมาก ๆ จึงจะหายดี
เราจะคอยดูแลเองค่ะ คุณหมอ
เอลซ่าจะคอยเฝ้าเขาไว้ มันเป็นผู้ดูแล ที่เก่งมาก ๆ
ใช่ ๆ ผมเห็นแล้ว
ลาล่ะครับ
- ขอบคุณมากนะคะ - ขอให้โชคดีนะ
เด็กดื้อ ใจร้อน
เหมือนวันหยุดทั้งหลาย ซึ่งมักผ่านไป อย่างรวดเร็ว
และนับเป็นครั้งสุดท้าย ที่เราได้ใช้ วันหยุดร่วมกัน
วันเวลาที่ชีวิตของเรา ต้องเปลี่ยนไป ชั่วนิรันดร์
เอลซ่าโตเต็มที่แล้ว
มันผ่านเข้าสู่วัยเจริญพันธ์ และพร้อมจะมีลูก ของมันเอง
และมันเริ่มรู้สึกถึง วิถีชีวิต ในอีกแบบหนึ่ง
ซึ่งต่างจากที่เรา กำลังใช้ชีวิตอยู่ ในขณะนี้
จากนั้นไม่นาน ความยุ่งยาก ก็เริ่มก่อตัวขึ้น
คุณเป็นไงบ้าง
ขอโทษด้วย แต่ผมรู้จักสิงโตตัวนั้นดี มันเป็นเพื่อนของเรา
- คุณแน่ใจนะ ว่ามันไม่เป็นไร - แน่นอนครับ
มันกับนูรู เพียงมาทักทาย
ก่อนจะเดินจากไป ยังดีนะ ที่ผมสังเกตุเห็น ปลอกคอของมัน
ไม่งั้นคุณวัตสัน คงได้กระเป๋า หนังสิงโตไปแล้ว
ผมเสียใจ คุณนายอดัมสัน ผมไม่รู้มาก่อน
อีกอย่าง เราคงไม่ได้เห็นสิงโต นั่งอยู่บนคบไม้ บ่อย ๆ ใช่ไหม
ไม่แน่ ๆ ฉันว่าไม่หรอก
จริง ๆ แล้ว เรามายิงช้างต่างหาก
ผมตั้งใจที่จะยิงช้างสักตัว
เราก็มีช้าง อยู่ที่นี่นะคะ แต่ไม่ใช่สำหรับการยิง
ผมไม่เข้าใจ
พวกช้างมาที่นี่ทุกปี เพื่อมากินข้าวโพดและถั่ว
ซึ่งพวกมัน ชอบกินกันมาก ส่วนใหญ่แล้ว พวกมันนิสัยดีนะคะ
พวกมันชอบเอลซ่าเสียด้วยสิ
ตอนนี้เป็นฤดูของช้างแล้ว
จริงหรือครับ คุณคิดว่า เราจะได้เจอ พวกมันบ้างไหม
ฉันจะไม่แปลกใจเลยล่ะ
เจ้านาย เอลซ่ากำลังเล่นกับช้าง
หลายตัวทีเดียวครับ
ไม่นะ ขอโทษด้วยค่ะ ตามมาสิคะ ถ้าคุณอยากจะเห็นช้าง
ดีทีเดียว
จำไว้ด้วยว่า เราเพียงดูเฉย ๆ นะ
- ห้ามยิงเด็ดขาด นอกจากจะจำเป็น - ผมรู้แล้ว รีบไปกันเถอะ
ขึ้นทางหลังรถ มีที่กว้างกว่า
โอเค
ต่อมาไม่นาน เมื่อเราขับผ่าน พื้นที่โดนบุกรุก ของหมู่บ้าน
เราก็ได้เห็น หนึ่งในผลงาน ของการเล่นของเอลซ่า กับโขลงช้าง
ย่ำแย่ทีเดียว แต่ก็โล่งใจ ที่ได้รู้ว่า ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ
แต่ฉันยังคงวิตกอย่างมากว่า
เอลซ่าอาจกำลังโดนปิดล้อม โดยช้างที่เกรี้ยวกราดเหล่านี้
แล้วเราก็เห็นมัน..
กำลังไล่ต้อนลูกช้างหลง อายุราว 2 ขวบ อย่างสนุกสนาน
ความเสียหายที่เกิดขึ้น ต้องพูดว่า อักโขทีเดียว
พืชสวนเสียหาย และอื่น ๆ อีก กำลังตามมา
และที่จะเกิดขึ้นอีก ในอนาคต
เรื่องของเรื่องคือ ผมเกรงว่า คุณไม่อาจเลี้ยงดูเอลซ่า ต่อไปได้อีก
ผมไม่อาจรับผิดชอบ เรื่องนี้ได้
ผู้คนต่างก็เห้นว่า มันเป็นต้นเหตุ ของการแตกตื่น ของโขลงช้าง
และตั้งแต่นี้ไป มันจะถูกกล่าวโทษ สำหรับความเสียหายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น
หรือความเสียหายอื่น ๆ ที่สิงโตป่า และเสือดาว เป็นผู้ทำ
ในขณะเดียวกัน มันอาจถูกยิง ได้โดยง่าย จากใครก็ได้
ผมว่าที่ผ่านมา นับว่าคุณโชคดีแล้ว
มันตัวโตเกินไปแล้ว ที่จะอนุญาต ให้เดินเพ่นพ่านไปมา
แม้อยู่กับนูรู หรือคุณเองก็ตาม และคุณก็ไม่อาจ ขังกรงมันตลอดเวลา
ซึ่งนั่น ยิ่งจะทำให้มันหงุดหงิด และเปลี่ยนเป็นดุร้ายได้
ผมเสียใจ แต่คิดว่าคุณคงต้องหา สวนสัตว์ที่สนใจ จะรับมันไปเลี้ยง
ซึ่งผมมั่นใจ ว่าคงไม่ยาก เพราะมันสามารถดึงดูดใจ ได้อย่างดี
เรารู้อยู่ตลอด ว่ามัน..
จอห์นคะ
ฉันมั่นใจว่า เราจะแก้ปัญหานี้ ได้ทันเวลา
นั่นล่ะปัญหา ที่รัก เรามีเวลา อีกไม่มากนัก
การลาพักยาวของคุณ อนุมัติมาแล้ว
อีกนานแค่ไหน
อีกเดือนเดียว ดังนั้น จะเห็นว่า..
ทำไมเราไม่ปล่อยให้มัน อยู่เสียที่นี่ ในป่าแห่งนี้ล่ะ
- จอร์จไม่ว่าอะไร ใช่ไหมคะ - ไม่เลย
ดังนั้น เรายังพอมีเวลา
คุณก็รู้นโยบายรัฐบาล สำหรับสถานะการเช่นนี้
ผมแน่ใจว่า เราจะหาสวนสัตว์ดี ๆ ให้มันได้ ภายใน 1 เดือน
ฉันไม่ต้องการให้มัน อยู่ในสวนสัตว์ ฉันอยากเห็นมัน อยู่อย่างอิสระ
คุณคงไม่ได้พูดจริง ๆ นะ นั่นอาจเป็น การตัดสินประหารชีวิตมัน
เหมือนคุณยิงมันทิ้ง ที่นี่เลย
เขาพูดถูกแล้ว มันล่าเหยื่อเองไม่เป็น
มันไม่เคยฆ่า เพื่อกินเป็นอาหาร อยู่ในป่า มันอดตายแน่
เราสอนมันได้นี่คะ
คุณรออยู่นานเกินไป เรื่องนี้ไม่มีทาง สำเร็จลงได้
เราสามารถ ทดลองดูได้ คุณก็รู้ว่า มันฉลาดแค่ไหน
เราสามารถสอนมัน ฝึกมัน จอร์จคะ ได้โปรด ทดลองดู
ผมเสียใจ ที่รัก แต่ผมเห็นด้วยกับจอห์น
แม้ว่าเรา สามารถแสดงให้มันดู ถึงวิธีการล่า และฆ่าเหยื่อ
มันก็ไม่อาจ ดำรงตน อยู่ท่ามกลางสิงโตป่าได้แน่
ผมเองก็รักและห่วงมัน ไม่น้อยกว่าคุณ
แต่การส่งมัน ไปอยู่สวนสัตว์ มันไม่ดีตรงไหนล่ะ
ทุกอย่างเลย
ฉันรู้ว่าคุณ กำลังคิดว่าฉันโง่ แต่ฉันรู้จักเอลซ่าดี
เราต่างก็รู้ ว่ามันจะทนทุกข์ หากต้องไปอยู่ในสวนสัตว์
ไม่เห็นรึว่า มันมีชิวิต แบบอิสระ มานานเกินไป
ฉันไม่อาจทนเห็นมัน ถูกขังกรง จนชั่วชีวิต
จอห์นคะ ในฐานะเพื่อน โปรดให้เวลาเรา อีกสักเล็กน้อย
ขอเวลาสัก 3 เดือน ให้เราได้ลองดู
ได้โปรด
โปรดเถิด
ก็ได้ ที่รัก ผมจะให้เวลาคุณ อีก 3 เดือน
แต่คุณจะเสียเวลาเปล่า
- ขอผมดื่มอีกแก้วได้ไหม - เชิญครับ
ถ้าเอลซ่า จะต้องอาศัยในป่า จะต้องเป็นป่า ในจังหวัดอื่น
และเราได้รับอนุญาต ให้พามัน ไปที่ป่าสงวน ห่างไป 340 ไมล์
ที่ซึ่งอุดมสมบูรณ์ เหนือสิ่งอื่นใด มีสิงโตป่า อยู่กันมากมาย
ไม่ว่าป่าสงวนของจอร์จ จะเป็นเช่นไร เขาก็พยายามที่สุด ที่จะไม่ให้ฉันเห็น
และฉันต้องขอขอบคุณเขา
แผนของเรา คือจะใช้เวลา ในสัปดาห์แรก
พาเอลซ่าเที่ยวไปให้ทั่วเขต เพื่อให้มันคุ้นเคย
ช่วงสัปดาห์ที่ 2 เราตั้งใจ ทิ้งมันไว้ทั้งคืน
จึงกลับไปดู และหากจำเป็น ก็ให้อาหารมัน ในเช้าวันรุ่งขึ้น
ต่อจากนั้น เราพยายามลดอาหารมันลง
โดยหวังว่า จะกระตุ้นให้มันล่าเหยื่อ เพื่อกินเอง หรือไปรวมกลุ่มกับสิงโตป่า
เอลซ่า นั่นแกจะทำอะไร มันไม่ใช่อาหารเย็น ของแกนะ
เอาคืนมา
ตามกำหนดการ มาถึงวันที่..
เราต้องพามันออกไป แล้วปล่อยทิ้งไว้ ตลอดทั้งคืน เป็นครั้งแรก
มาสิ เอลซ่า ขึ้นไปเลย
เร็วเข้า
มาเถอะ วันนี้ล่ะ
ถ้านั่น คือสิ่งที่ผมคาดไว้..
ขอบคุณ
ช่างโชคดีอะไรเช่นนี้
ช่างกำยำ ล่ำสันจัง
อธิฐานไว้ได้เลย
นี่อาจเป็นคำตอบ กับทุกสิ่ง
- คุณเชื่อใน รักแรกพบหรือเปล่า - ตอนนี้เชื่อแล้ว หมายถึงหวังว่านะ
- จอร์จ ช่วยภาวนาด้วย - ผมกำลังทำอยู่
เป็นไปด้วยดี
ทำไมไม่เอามันลงไปล่ะ
ฉันว่าปล่อยให้มัน จัดการเองเถอะ
เอาแต่คุย ไม่มีท่าทีอื่นเลย แม้จะฟังหวานซึ้งดีก็ตาม
ไม่ตลกเลยนะ จอร์จ ฉันว่าต้องให้เวลา มันมากกว่านี้
- ถ้างั้น ขอฉันสูบบุหรี่ได้ไหม - อย่า
นี่คงไม่รู้จบแน่ ผมว่าคุณ น่าจะพามัน ลงไปหาหนุ่มนะ
ก็ได้
เดี๋ยวก่อน เราขยับให้ห่าง ออกมาอีกหน่อยก็ได้นะ
มาสิที่รัก ลงมาเถอะ ไม่ต้องกลัวนะจ้ะ
เจ้าต้องชอบหนุ่มนั่นแน่
มาสิเอลซ่า ลงมาเถอะ
สาวอย่างนี้ มีสมญานามเรียกนะ
พูดได้ว่า ผมดีใจ ที่คุณไม่ได้ประพฤติตนอย่างนั้น
ผมรับได้นะ ถ้าคุณอยากลองอีกครั้ง
- ว่าไงล่ะ - ฉันกำลังคิดอยู่คะ
ถ้ามีอะไรเหลือ จากซากเหยื่อนั่น แล้วเอลซ่าไปกินมัน..
โดยยังมีกลิ่นใหม่ ๆ ของสิงโตติดอยู่ มันก็อาจได้ไอเดีย ขึ้นมาก็ได้
เป็นความคิดที่ดี ผมเกิดความคิดว่า
ถ้าเราเอาซากที่เหลือนี้ ไปให้สิงโตหนุ่มนั่น..
แล้วมันคงคิดว่า เอลซ่าล่าให้มัน มันอาจได้ไอเดีย บ้างก็ได้
ถูกแล้ว ตอนนี้ขึ้นกับว่า..
โชคไม่ดี ที่กลายเป็นว่า นี่เป็นมื้ออาหาร ของสิงโตครอกใหญ่
ที่ต่างรุมกินกันจนเกลี้ยง อย่างไม่รีบร้อน เหมือนมาปิกนิค
เป็นเวลาหลายชั่วโมง ก่อนที่เรา จะสามารถเข้าไปเก็บ เศษซากม้าลายที่เหลือ
แล้วนำมันไป พร้อมเอลซ่า กลับไปยังสิงโตหนุ่มโสดนั่น
โชคดี ที่มันยังอยู่ แถวตันไม้นั้น
แต่เจ้าหนุ่มกลับรู้สึกรำคาญ กับความไม่รู้ มารยาทสิงโตของเอลซ่า
ที่ตัวเมีย ต้องเป็นผู้ หาอาหารมาเลี้ยง
แล้วต้องนั่งคอย จนกว่าตัวผู้ จะอิ่มเอมเสียก่อน
เอลซ่าผู้น่าสงสาร ไม่รู้ประสาเลย จึงต้องถูกตำหนิติเตียน
เย็นวันนั้น เราต่างทนทรมาน ปวดใจเหมือนการเป็นพ่อแม่..
ที่ลูกสาววันรุ่น มีนัดออกเดท กับหนุ่มเป็นครั้งแรก
เรากลับไปในวันรุ่งขึ้น พบเพียงเอลซ่า โดยปราสจากสิงโตหนุ่ม และซากอาหาร
มันดูสิ้นหวัง และดีใจมากที่เห็นเรา
ฉันรู้สึกผิด เกี่ยวกับเรื่องทั้งหมด
เรานำมัน กลับไปที่พักด้วย
เราเริ่มการฝึกพื้นฐานอีกครั้ง
ตามแผนเดิม เราลดอาหารมันลง
หวังว่าความหิว จะช่วยให้มัน กล้าที่จะสังหารเหยื่อได้เอง
แต่สำหรับเอลซ่า การสะกดรอยตามเหยื่อ เป็นเพียงแค่เกม ที่มันไม่เคยเอาจริง
และมันก็ ดูสนุกสนานอย่างมาก จนมันยาก ที่จะไปถือโกรธกับมัน
จอร์จยังคงพามัน ออกล่าทุก ๆ วัน โดยปราศจากผลใด ๆ
แล้ววันหนึ่ง มันก็ไล่กวดหมูป่า
แต่เอลซ่า ไม่อาจหาอาหารเองได้
นั่นหมายถึงจอร์จ ต้องออกจาก เขตสงวนทุกวัน
และขับรถเป็นระยะทางไกล ไปยังบริเวณอื่น
ซึ่งอนุญาตให้ล่าสัตว์ได้
- เหนื่อยหรือคะ - จ้ะ ก็นิดหน่อย
ดื่มหน่ยไหมคะ
ก็ดี
ผ่านไป 1 สัปดาห์
เราปล่อยมันไว้ ในตอนกลางคืน มากที่สุด เท่าที่ทำได้
เพียงเพื่อจะได้พบว่า มันยังรอเรา อยู่ที่เดิมเมื่อเรากลับไป ในตอนเช้า
หิวโซ และดีใจที่ได้เห็นเรา
แล้วคืนหนึ่ง ก่อนจะรุ่งสาง
เป็นเอลซ่านั่นเอง และปรากฏว่า มันไปมีปฏิสัมพันธ์บางอย่าง
กับสิงโตตัวอื่น หรืออาจจะเป็นเสือดาว และผลลัพท์ออกมา ไม่สู้ดีนัก
โธ่ที่รัก จอร์จคะ
คิดไม่ออกเลย ว่ามันหาเราพบได้ไง
ใช่ มันทำทุกอย่างผิดหมดเลย
ขอโทษด้วย
ตั้งแต่นั้น มันก็ปฏิเสธ ที่จะออกไปนอกบริเวณแค้มป์พัก
สวยใช่ไหม
ค่ะ มันสวยมาก
- รู้ไหมว่า เวลาอะไรแล้ว - ฉันลืมนาฬิกาไว้ที่เต้นต์
ผมหมายถึง เวลาอะไรของปีแล้ว เราเหลือเวลา อีกแค่ 2 สัปดาห์
ฝนจะตกลงมา เร็ว ๆ นี้แล้ว
ค่ะ ฉันรู้ ฉันรู้
ฉันกำลังคิดอยู่
เราต้องให้เอลซ่าเข้าป่า และให้มันอยู่นั่น อย่างน้อย 1 สัปดาห์
และเราต้องย้ายแค้มป์ ไปที่อื่น เพื่อไม่ให้มัน ตามหาเราเจอ
เดินหน้า ไม่ก็ล้มเลิก อย่างนั้นใช่ไหม
ค่ะ เกรงว่าต้องเป็นเช่นนั้น
ก็ดี
คุณลืมวาด ที่ตรงนี้
งั้นเหรอคะ
ใช่สิ
ในที่สุด ทั้งวันสิ้นสุดสัปดาห์ และฝน ก็มาถึงเรา ที้งคู่
ลองวิธีนี้ดูซิ
ฝันร้ายของฉัน ต่างกลายเป็นจริง
มันไม่ได้ผล
ฟังนะ ตอนนี้เห็นชัดแล้วว่า มันไม่สามารถ อยู่รอดได้
มันล่าเหยื่อเองไม่เป็น มันเข้ากับสิงโตป่าอื่น ๆ ไม่ได้
หรือแม้ทำไม่ได้ในต่าง ๆ ที่สิงโตป่า ต้องทำ เพื่อการอยู่รอด
เรา..
คุณเลี้ยงดูมัน มาดีเกินไป
เราเลี้ยงมันจนเชื่อง และสายเกินไป ที่จะเปลี่ยนกลับไปเป็นสัตว์ป่าอีกแล้ว
ที่เราทำอยู่ตอนนี้ รังแต่ทำให้ มันน่าอนาถ และทรมานมันเท่านั้น
คุณนี่ ช่างโหดร้ายจริง ๆ
คุณคิดว่าฉัน สนุกกับมันรึ
ผมไม่รู้แล้วว่า คุณคิดยังไง อยู่ในหัวคุณ อีกต่อไปแล้ว
คุณยืนกราน ตามความคิดอย่างนี้ แล้วสวนสัตว์ มันไม่ดีตรงไหนล่ะ
ไม่มีอะไร นอกจากมันไม่มีเสรีภาพ
- แล้วเสรีภาพ มันสำคัญนักรึ - ใช่แล้ว
ใช่แล้วค่ะ
มันเกิดมาอย่างเสรี มัมีสิทธิ์ ที่จะอยู่อย่างเสรี
ทำไมเราไม่ไปอยู่ เมืองใหญ่ที่เจริญ เหมือนอย่างคนทั่ว ๆ ไปล่ะ
แต่เราเลือกที่จะอยู่อย่างนี้ เพราะมันแสดงถึงเสรีภาพ ที่สัมผัสได้
- เพราะเราเหมาะกับที่แห่งนี้ - มันก็เช่นกัน มันทำได้
- มันจะปลอดภัย ถ้าอยู่สวนสัตว์ - ใช่สิ ปลอดภัย
แล้วอ้วนฉุ ขี้เกียจแสนน่าเบื่อ
และโง่เง่าเหมือนแม่วัว อยู่ในโรงงานผลิตนม
จอย
บอกผมมาตามตรง
ว่าคุณไม่ต้องการ จะเสียมันไป
ที่คุณต้องการ คือปล่อยให้มันอยู่ป่า แต่ว่าไม่ใช่ป่าลึก เกินไปนัก
เพื่อคุณจะสามารถ มาหามันได้ เมื่อคุณต้องการ ใช่ไหม
ก็ไม่เชิงทีเดียว แต่ฉันก็ ไม่ปฏิเสธ ว่าฉันชอบเช่นนั้น
มันเป็นไปไม่ได้ มันไม่อาจเกิดขึ้น
แม้ว่ามัน จะสามารถเป็นสัตว์ป่าได้ ซึ่งผมเอง ก็ยังสงสัยอยู่
นั่นจะเป็นการสิ้นสุด คุณจะไม่ได้พบเห็นมันอีกเลย
แต่อย่างน้อย มันก็เป็นอิสระ
ไม่ถูกกักขัง ไปตลอดชีวิต
แล้วถ้ามันถูกฆ่า ในขบวนการนี้ล่ะ
ฉันคงไม่อาจ ให้อภัยตัวเองได้
แม้ว่าในบางขณะ เราต่างเกรงว่า มันอาจต้องตาย
เอลซ่า ก็รอดชีวิตมาได้
แล้วหลังจากนั้น มันกลับรู้สึก แตกต่างออกไป
ต้องขอบคุณจอห์น
ซึ่งช่วยเหลือเรา อย่างยิ่ง
จนเราได้ขยายเวลา อยู่ต่อ
พร้อมทั้งอนุญาตให้พาเอลซ่า ไปในเขตสงวนอื่น
ซึ่งห่างเพียง 35 ไมล์ จากที่ ๆ มันเกิด
และจอร์จสามารถล่าเหยื่อ ให้กับมัน
อย่างกับมันจะรู้ ว่าต้องเผชิญอะไร
มันเริ่มเข้าป่าไปลำพัง บางครั้ง นานเป็นวันๆ ในแต่ละครั้ง
กลับมาก็เมื่อมันหิว
แล้ววันหนึ่ง เมื่อเราตามมันไป
มันเห็นหมูป่าเข้าตัวหนึ่ง
ไม่ต้องสงสัยเลย ว่าใครเป็นคนฆ่า
ยินดีกับคุณด้วย
ตั้งแต่นั้น มันก็แสดงให้เห็น ครั้งแล้วครั้งเล่า ว่ามันล่าเองได้
ดังนั้น เมื่อมันเป็นสัด
เราจึงนำมันไป ในที่ ๆ อาจจะ อันตรายที่สุด และเป็นบททดสอบสุดท้าย
อย่าค่ะ
ฉันขอโทษ
ฉันทนไม่ไหว อีกต่อไปแล้ว
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว
มันทำได้ ทำได้สำเร็จแล้ว
มันกลายเป็นสัตว์ป่า เป็นอิสระแล้ว
คุณน่าจะมีความสุข และภาคภูมิใจ
เรา..
คุณได้ทำบางสิ่ง ที่ไม่เคยมีใคร ได้ทำมาก่อน
และคุณน่าจะภูมิใจ
ฉันภูมิใจ..
ในตัวมันมาก
งั้นคุณก็ควร จะหยุดหัวเราะได้แล้ว
- จอร์จคะ - ว่าไง
ถ้าเราไม่ได้พบมันอีก
พบสิ เราจะกลับมา
เราจะกลับมาที่นี่ ทันทีที่จบการลาพัก
ก่อนจะทำสิ่งอื่นใดทีเดียว
แล้วจะมาดูว่า มันจะเป็นยังไง
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมากกับทุก ๆ สิ่ง
แล้วเราก็กลับไปอีก มีเวลาแค่สัปดาห์เดียว ที่จะตามหามัน
เราตั้งแค้มป์พัก ณ จุดเดิม และตระเวณตามหาทุก ๆ วัน
หวังว่า จะได้เจอมัน
สงสัยว่า มันจะเป็นยังไง ถ้าเราเจอมันเข้า
แต่เราไม่พบ ร่องรอยใด ๆ เลย
ในที่สุด จนถึงวันสุดท้าย
เดี๋ยวก่อน
ลองดูอีก เป็นครั้งสุดท้าย
ไม่พบเลย เราจะกลับกันวันนี้
เอลซ่าและลูก ๆ อยู่กับเราตลอดบ่าย
และมันแสดงออก อย่างชัดเจนว่า มันมีความสุข ที่ได้พบเราอีกครั้ง
ฉันอยากที่จะอุ้ม และกอดพวกมัน อย่างที่เคยทำกับเอลซ่า และพี่ ๆ
แต่ฉันรู้ว่า มันไม่สมควร
พวกมันเป็นสัตว์ป่า
เป็นการดี ที่ควรปล่อยให้พวกมัน เป็นอยู่เช่นนั้น
เจ้านายร้องเรียกแล้ว
กระโดดขึ้นมาสิ เอลซ่า
เราพบมัน อีกหลายครั้ง เกิดมาอย่างเสรี และอยู่อย่างอิสระ
แต่สำหรับเราแล้ว มันยังคงเหมือนเดิม
ยังคงเป็นเพื่อนเรา เอลซ่า